Ziekenhuisbezoeken met je zieke kind: voorbereiden, verwerken en er samen over praten dankzij deze mama en haar kinderboeken

Je kind heeft een handicap of is (langdurig) ziek. Je weet wat er komen gaat: onderzoeken, een opname en later controle. Ziekenhuisbezoeken met je zieke kind, hoe bereid je hem of haar hierop voor? Hoe maak je de ervaring in het ziekenhuis later bespreekbaar zodat je samen kan verwerken? Daarover spreek ik met Sabrina Derks, moeder van een zoon met een chronische aandoening en schrijfster van maar liefst vier kinderboeken.

De situatie kan ik niet oplossen maar als ik kinderen en ouders een handvat kan bieden om het dragelijker te maken, dan ben ik een gelukkig mens.

Sabrina Derks

In 2011 wordt Sabrina, na een zwangerschap van 41 weken en 1 dag moeder. Haar zoon verblijft na de geboorte nog een dag of vijf in het ziekenhuis en mag dan mee naar huis. Sabrina: “Eigenlijk al de eerste week dat ik thuis was, voelde ik dat er iets niet klopte. De kraamverzorgster was een geweldig mens, maar ze wist iedere twijfel goed te praten. Later, toen ik terugkwam in het ziekenhuis voor controle, nam de kinderarts mijn twijfel serieus. Als het na twee weken niet anders zou zijn, dan mocht ik bellen.”

Moeder van een zoon met een chronische aandoening

Zover komt het niet, Sabrina vindt bloed in de luier van haar zoon waarna hij drie weken wordt opgenomen in het ziekenhuis. Er wordt in eerste instantie gedacht aan koemelkallergie, later blijkt dat haar zoon chronisch ziek is en nog veel vaker terug zal moeten keren naar het ziekenhuis. Sabrina wil hem hierop kunnen voorbereiden en hem vertellen wat ziek zijn eigenlijk inhoudt: “ik lees altijd voor, nu wilde ik kunnen voorlezen over wat er in zijn leven gebeurde. Alleen, is er niet veel informatie over ziekenhuisbezoeken, onderzoeken of opname vanuit het oogpunt van een kind.”

Als ze deze gedachte deelt met de kinderarts, krijgt ze het volgende te horen: “de enige die daar wat aan kan veranderen, dat ben je zelf”. Sabrina laat zich dat geen twee keer zeggen, in 2013 komt haar eerste kinderboek uit. Hierin komt haar ervaring tot leven: “ik schrijf over een jongetje met de naam Pieter. Hij komt in het ziekenhuis te liggen en krijgt een sonde. Daar is een plaatje bij getekend van een knuffelbeer met een sonde voor zijn voeding. Je kunt in zijn buik precies zien waar die sonde terechtkomt. Het is een mooie kindvriendelijke tekening die zonder woorden al heel veel uitlegt. Ook aan heel jonge kinderen die het verhaal dat erbij hoort nog niet goed kunnen volgen.”

Met je kind te praten over ziek zijn

Fast forward naar 2024, het jaar waarin Sabrina’s vierde boek verschijnt. Dit keer over een jongetje dat op de eerste hulp belandt: “ik weet dat ziekenhuisverhalen door de ogen van een kind werken. Niet alleen om kinderen te kunnen voorbereiden maar ook om er na afloop over te kunnen praten. Zo zijn er kinderen die tijdens het doorbladeren van mijn boeken gaan praten over hun ervaringen. Soms zijn dat ervaringen die ze niet eerder met hun ouders hebben gedeeld en dat levert waardevolle gesprekken op. Zo kan een verhaal de start zijn van het verwerkingsproces voor ouder en kind.”

Er wordt nog te weinig gepraat met kinderen over wat hen te wachten staat of hoe zij het ziekenhuis hebben ervaren, stelt Sabrina. Juist daarom schrijft ze haar verhalen op: “ik ben geen psycholoog en schrijf uit eigen ervaring. Ik weet hoe het is als je kind langdurig ziek is en vaak in het ziekenhuis komt. Als ouder wil je het goed doen voor je kind, hem of haar ondersteunen waar je kan. Je wilt er samen over kunnen praten, en juist daar wil ik ouders mee helpen.”

Ziekenhuisbezoeken met je zieke kind voorbereiden

Het is niet eenvoudig om met kinderen te praten over een handicap, langdurig ziek zijn, behandelingen, school moeten missen, het nut van onderzoek en anders zijn dan alle anderen. De gesprekken moeten informatief zijn en ondertussen wil je als ouder niets liever dan je kind behoeden van pijn en verdriet.

Sabrina wil met haar boeken niet alleen eerlijke informatie bieden, ze wil kinderen en hun ouders erop wijzen dat emoties mogen worden geuit wanneer het hierover gaat. Huilen mag is haar boodschap: “het is toch ook niet leuk, zo’n onderzoek. Erken het gevoel van je kind. Benoem dat het rot is in plaats van te sussen. Ook die emotie komt voor in mijn boeken of wordt bespreekbaar door er samen in te lezen.”

Ik hoop nog veel meer te bereiken. Ik haal er voldoening uit omdat ik weet wat het voor kinderen kan betekenen.

Sabrina Derks

Baby’s voorbereiden

Niet sussen maar erkennen, dat ligt misschien voor de hand bij wat oudere kinderen. Kinderen die woorden kunnen geven aan hun emotie. Maar hoe zit dat dan bij de allerkleinsten? ”Door te praten tegen je baby en te vertellen wat er gaat gebeuren, kun je met jouw stemgeluid al heel veel onrust wegnemen. Maar wat zeg je dan? Een verhaal voorlezen kan dan helpen” zegt Sabrina hierover.

Dat verhaal vind je in de boeken van Sabrina, vertelt door de ogen van een kind. Eerlijk en eenvoudig te volgen voor wat oudere kinderen. De tekeningen in haar boeken zijn ook geschikt voor hele jonge kinderen. Je kunt ze bespreken zoals je ook een prentenboek zou voorlezen. “Het is maar net hoe je het boek gebruikt” vertelt ze.

Een dag in het ziekenhuis bij langdurige opname

Nu het vierde boek net uit is en Sabrina in verschillende media verschijnt maar ook steeds vaker te vinden is in ziekenhuizen waar ze voorleest of haar boeken afgeeft, vraag ik haar: komt er nog een boek? Het antwoord is een volmondig ja: “er zijn heel veel kinderen die langdurig moeten worden opgenomen, dan zijn er heel veel angstmomenten maar ook heel veel leuke. Daar wil ik aandacht aan besteden. Een bezoekje van de CliniClowns of een grapje met de kinderarts, dat zijn herkenbare situaties voor kinderen. Die herkenning kan een ingang zijn om over de ervaring van je kind te praten.”

Over Sabrina: Sabrina Derks woont samen met haar gezin in Amsterdam. Sabrina begon met schrijven, nadat ze opmerkte dat veel ziekenhuisverhalen voor kinderen werden geschreven vanuit het oogpunt van een volwassene in plaats van een kind. De boeken van Sabrina zijn kinderboeken vanuit het hart.

Foto: Sabrina Derks


Met Anders dan verwacht maak ik je wegwijs in de wereld van de medische zwangerschap en het leven daarna op de afdeling IC neonatologie (NICU). Met betrouwbare informatie, support en een gezonde dosis zelfontwikkeling, verbintenis en erkenning vinden we samen de rust terug in een risicovolle zwangerschap. Wil je met iemand praten? Stuur mij dan een berichtje. Je kunt bij mij je verhaal kwijt en als je daar behoefte aan hebt, kijken we samen welke vervolgstappen jou vooruit kunnen helpen. Of volg mij op Instagram. Wil je een gastblog aanleveren, je expertise delen of adverteren? Stuur dan een mailtje. Ontdek je foutje of mis je iets op deze site? Laat het mij dan weten. Ik waardeer het heel erg als je meedenkt. Samen staan we sterker, toch?

Deze website maakt gebruik van cookies - Met deze cookies proberen wij jouw online ervaring te verbeteren.We gaan ervan uit dat je dit goed vindt, maar je bent uiteraard niets verplicht. Deze methode komt overeen met de wetgeving AVG (ingangsdatum 25 mei 2018). De cookies van Google Analytics hebben wij volledig geanonimiseerd en daarom kunnen wij die plaatsen zonder toestemming. Je zult daar dus nooit enige hinder van ondervinden. Accepteren Details tonen

Privacy & Cookies Beleid