Mijn vruchtbaarheidstraject is ook een ontdekkingsreis naar het leren voelen en veerkracht. Eveline Broekhuizen, schrijfcoach en auteur van “Zonder verwachting”, vergelijkt veerkracht niet alleen met opstaan na tegenslagen, maar ook met stilstaan, voelen en zelfreflectie.
“Ik dacht altijd: veerkracht gaat over vallen, opstaan en weer doorgaan. Je komt ergens bovenop en er ook weer sterker uit. Maar nu weet ik: als je behoorlijk hard van je fiets valt, sta je ook niet direct weer op en fiets je verder. Nee, je gaat zitten. Zucht een paar keer diep. Kijkt naar je lichaam, is er iets kapot? Je wrijft over een deel van jezelf dat aandacht nodig heeft en kijkt om je heen. Je staat stil: wat gebeurde er nu net?
Zo is het ook met grote gebeurtenissen in je leven, zoals een vruchtbaarheidstraject. Ik leerde dat ik de tijd mag nemen om bij mezelf in te checken, bij te komen en te voelen: wat doet het met me? Voor mij gaat veerkracht veel meer over wat het met me doet dan dat ik kan doorzetten en snel een wijze les kan ontrafelen waarmee ik ergens sterker uit kom.”
Geen quick fix
Een vruchtbaarheidstraject is geen quick fix, het is niet zo dat het ziekenhuis je wel even helpt om zwanger te worden. Toch lijkt dat soms zo. Er zijn een aantal standaard onderzoeken en als daarna wordt besloten dat IUI, IVF of ICSI jouw weg is naar het moederschap, volgt een korte uitleg van de fertiliteitsarts en een prikinstructie. Als er geen wachtlijsten zijn kun je snel starten. Eveline kan er over meepraten: “Maar dan begint het pas, dan merk je al snel wat die hormonen met je lichaam en geest doen. Hoe je jezelf kunt verliezen.”
Jezelf verliezen
Het is zo makkelijk jezelf te verliezen tijdens een vruchtbaarheidstraject. Je leest over voeding, supplementen, overweegt acupunctuur, yoga, stopt met alcohol en koffie. Ook hier op deze website vliegen de tips je om de oren. “Je merkt dat je tijdens borrels, etentjes en feestjes anders bent gaan denken over voeding en slaap. Je bent emotioneler en moe. Je bent op zoek naar een oorzaak van het uitblijven van je zwangerschap zodat je kunt sleutelen aan dingen als je voeding. En ondertussen neemt de planning van het ziekenhuis je agenda over,” vult Eveline aan.
Het is hard werken, zo’n vruchtbaarheidstraject, zeker wanneer het langer duurt dan je had gehoopt. Eveline: “Het vruchtbaarheidstraject zorgt ervoor dat bepaalde patronen die normaal gewoon gezond zijn, op een gegeven moment ongezonde proporties gaan aannemen. Bij mij was dat heel erg vanuit mijn hoofd leven. Hard werken was de norm. Dat was een poos heel fijn, maar zolang ik niet stilsta bij de vraag ‘he, wat doet dit traject met mij?’ dan gaat er iets mis.”
Pauze inlassen als de wens niet meer zo sterk is
Alles overdenken, de strakke planning van het ziekenhuis of je gevoel uitschakelen. Veel vrouwen zullen zich hierin herkennen. Eveline moedigt aan tot bewustwording en het nemen van pauzes wanneer de wens minder prominent is: “Je schakelt al snel alles uit zodra je in het ziekenhuis op zo’n stoel gaat liggen en er vanbinnen wordt meegekeken.
Ik merk dat ik het anders doe dan veel andere vrouwen. Ik sta weer in verbinding met mijn gevoel. Na 4 IUI-behandelingen en al die hormonen was ik mezelf kwijt. Ik had door kunnen gaan op de automatische piloot en de volgende ronde in kunnen stappen. Maar ik bedacht: wil ik dit nog? Toen besefte ik dat het vertrouwen en het verlangen weg waren. Zolang ik dat niet voel, is het gewoon tijd voor een pauze, dacht ik.
Dat klinkt achteraf heel gemakkelijk maar het was niet eenvoudig. Het startte met een maand pauze. Ondertussen waren er een hoop stemmetjes die zeiden: je moet door, je wordt er niet jonger op, kom op.”
Zonder verwachting
Eveline schreef een boek over haar kinderwens en de weg ernaar toe. Het boek eindigt als ze 39 is en een pauze inlast van een jaar na verschillende IUI-behandelingen. Ze koos heel bewust voor dit open einde, juist omdat heel veel andere boeken toewerken naar een blakende baby of een andere invulling van iemands leven. Dat wilde ze niet. “Het mag ook wel eens gaan over de weg ernaar toe.”
Hoe is het nu met Eveline? “Vorig jaar toen ik 39 werd dacht ik: help, dat is wel heel dicht bij de 40. Toen hebben we IVF opgepakt. De eerste poging resulteerde na 6 weken stimuleren niet in een zwangerschap. Van de zomer dacht ik, ik ga vrij nemen en doe een nieuwe poging. Helaas bleek dat deze poging niet door kon gaan. Ik voel de hormonen van de eerste poging nog en daarom wil ik nu niet direct doorgaan. Mijn lichaam zegt: dit is niet de manier, niet nu in ieder geval”.
Voelen wat voor jou werkt vraagt wat van je
Die nieuwe pauze na de zomer is meer dan welkom. Eveline: “De medische molen is helemaal ingericht op door door door. Het vergt wel wat om bij jezelf in te checken en nee te zeggen tegen artsen wanneer de mogelijkheid wordt geboden om direct door te gaan.
Pas toen ik een langere pauze nam van de behandelingen, merkte ik welke impact het op me had gehad. Het traject gaat gewoon mee in je leven maar ineens besefte ik hoeveel dingen er anders waren geworden. Koffie drinken, de kattenbak verschonen, een wijntje, een weekendje weg of een vakantie plannen wanneer mij dat uitkomt in plaats van hoe dat zit met mijn cyclus en de planning van het ziekenhuis. Als al dat nadenken over zwanger worden, planning en je cyclus wegvalt, jeetje wat een ruimte ontstaat er dan.”
Mijn vruchtbaarheidstraject en veerkracht
Eveline’s verhaal leert je je eigen pad te volgen tijdens een vruchtbaarheidstraject. “Die veerkracht waar ik mee begon, gaat heel erg over jezelf afvragen: wat voel ik nu, wat geef ik voorrang? Een volgende ronde of dingen die ik nu wil doen? Dingen waar ik als mens van groei bijvoorbeeld.
In mijn geval was dat mijn boek dat uitkwam of ideeën voor mijn bedrijf, hier geniet ik ook gewoon echt van. Zonder rekening te moeten houden met alles wat er bij een traject komt kijken. Ondertussen laat ik mijn lichaam weer tot zichzelf komen. Op het moment dat het anders voelt, dan besluit ik weer iets anders,” zegt Eveline.
PS. Als je het fijn vindt om af en toe iets te lezen over wat ik in mijn praktijk zie en hoor, of wanneer je meer wilt weten over de impact van een andere start in het moederschap, kun je je inschrijven voor mijn brieven.
—
Aan dit artikel werkte mee: Eveline Broekhuizen (Hoorn, 1983) woont samen met haar vriend Marcel en twee katten in een wit huisje in de polder van Wieringerwaard. Als schrijfcoach begeleidt ze ondernemers en ervaringsdeskundigen met het schrijven van hun boek over persoonlijke ontwikkeling. “Zonder verwachting” is haar eerste boek. Je bestelt haar boek nu bij Palmslag.
Foto: Eveline Broekhuizen


